شبکه بهداشت و درمان فردیس

گزیده ای از زندگینامه حضرت زینب(س)

 زینب دختر امام علی (ع) و حضرت فاطمه (س) است. معروف‌ ترین نام وی زینب است که در لغت، به معنای «درخت نیکو منظر وخوشبو» آمده و معنای دیگر آن «زینت پدر» است.حضرت زینب (س) در ۵ جمادی‌ الاول سال پنجم در مدینه متولد شد. این روز در ایران روز پرستار نامگذاری شده است.

بر اساس روایات متعدد، نام‌ گذاری حضرت زینب (س)، توسط پیامبر اسلام (ص) صورت گرفت. گفته شده است که جبرئیل از سوی خداوند این نام را به پیامبر (ص) رسانده است.

در کتاب «الخصائص الزینبیة» آمده است پیامبر (ص) او را بوسید و فرمود: «حاضران امّتم، غایبان را از کرامت این دخترم زینب آگاه کنند؛ همانا او مانند جده‌ اش خدیجه است.

 

القاب حضرت زینب (س)

برای وی، القاب فراوانی نقل شده است، همانند عقیله بنی هاشم، عالمه غیرمعلَّمه، عارفه، موثّقه، فاضله، کامله، عابده آل علی، معصومه صغری، امینةاللّه، نائبةالزهرا، نائبةالحسین، عقیلة النساء، شریکة الشهداء، بلیغه، فصیحه، و شریکةالحسین.

وی را به سبب سختی‌ های بسیاری که در زندگی دید (درگذشت جدش پیامبر (ص)، درگذشت و سختی‌ های مادرش، شهادت پدرش امیرالمؤمنین (ع)، شهادت برادرش امام مجتبی(ع)، فاجعه کربلا و شهادت برادرش امام حسین (ع) و دو فرزندش و دیگر بستگان و سایر شهدا و به اسارت رفتن در کوفه و شام، ام المصائب نیز لقب داده‌ اند.

 

همسر و فرزندان حضرت زینب (س)

زینب سال ۱۷ق. با عبدالله بن جعفر ازدواج کرد. در برخی منابع از چهار پسر به نام‌ های: علی، عون، عباس، محمد و یک دختر به نام ام کلثوم به عنوان فرزندان زینب و عبدالله نام برده شده است مشهور است که مادر دو تن از شهدای کربلا (فرزندان عبدالله بن جعفر؛ عون و محمد)، حضرت زینب بوده است. اما برخی از منابع تاریخی عون را فرزند حضرت زینب و محمد را فرزند خوصا بنت حفصه بن ثقیف دانسته‌اند. شاخه‌ای از فرزندان علی «زینبیون» خوانده شده‌اند.

معاویه برای فرزندش یزید از ام کلثوم خواستگاری کرد ولی امام حسین (ع) او را به همسری پسر عمویش قاسم بن محمد بن جعفر بن ابی‌طالب درآورد.

 

علم و سخنوری حضرت زینب (س)

در زندگینامه حضرت زینب (س) لازم به ذکر است که سخنان و خطبه‌ های وی در کوفه و همچنین در دربار یزید، که همراه با استدلال به آیات قرآن بود، بیانگر دانش او است. وی احادیثی از مادرش حضرت زهرا (س) نقل کرده است. محمّد بن عمرو، عطاء بن سائب، فاطمه بنت الحسین از وی حدیث نقل کرده‌اند.

زینب هنگام حضور امیرالمؤمنین (ع) در کوفه برای زنان آنجا تفسیر قرآن ارائه می‌داد. سخنوری وی برای شنوندگان یادآور خطبه‌های پدرش امیرالمؤمنین (ع) بوده است. سخنانش در کوفه و مجلس یزید و نیز گفتگوهای وی با عبیدالله بن زیاد، بی‌ شباهت به خطبه‌ های امام علی (ع) و خطبه فدکیه مادرش زهرا (س) نیست.

 

سیره اخلاقی حضرت زینب (س)

زینب علیها السلام که حضور هفت معصوم را درک کرده، در تمامی ابعاد ولایت مداری (معرفت امام، تسلیم بی چون و چرا بودن، معرفی و شناساندن ولایت، فداکاری در راه آن و) . . . سر آمد است. زینب علیها السلام به خوبی درس ولایت مداری را از مادر فرا گرفت و آن را به زیبایی در کربلا به عرصه ظهور رساند.

او پیوسته یاور غمدیدگان و پناه اسیران بود، او حتی تسلی بخش دل امام سجاد علیه السلام بود، آن جا که می‏گفت: «لا یجز عنک ما تری، فو الله ان ذلک لعهد من رسول الله الی جدک وابیک وعمک: [ای پسر برادر !] آن چه می‏بینی (شهادت پدر) تو را بی تاب نسازد. به خدا سوگند ! این عهد رسول خدا از جد و پدر و عمویت می ‏باشد.

او سختی‏ ها و تازیانه‏ ها را به جان خود می‏ خرید و نمی‏ گذاشت ‏بر بازوی کودکان اصابت کند.

 

وفات و مرقد مطهر حضرت زینب (س)

نظر معروف این است که آن حضرت پس از شهادت امام حسین علیه ‏السلام بیش از یک سال و نیم زندگی نکرد و در 15 رجب سال 62 هجری قمری، در 56 سالگی از دنیا رفت و مرقد مطهر ایشان در سوریه می باشد.

التماس دعا