شبکه بهداشت و درمان فردیس

هر گه که نسیم از ره بغداد آید
ما را ز حدیث عشق و خون یاد آید

اى گل که به گردن تو غل افکندند
از صبر تو زنجیر به فریاد آید

اى باب گشوده خدا بر حوائج مردمان و اى رشته پیوند زمین و آسمان! نامت کلید گشایش گره‏ هاى فرو بسته و یادت، مایه آرامش دل‏ هاى شکسته است. نامت، نردبان صعود دعاهاى مرفوع و یادت پلکان نزول اجابت منصوب است… تو را با زبان نیاز می خوانیم با دلى پر سوز گداز به امداد این دست هاى خسته…
اى گرداب خشم و غضب را « کاظم» ! اى طوفان هاى اندوه را « صابر» ! اى بر هدایت خلق خدا « امین» ! سلام بر تو اى صاحب « احسان عام» و « گذشت خاص» سلام بر تو اى زندانى بزرگ بصره و بغداد! … سلام بر تو که شب‏ هاى سیاه را به چراغ ذکر و دعا به سپیده سحرى پیوند مى‏ زدى! سلام بر تو و بر گام‏ هاى مجروح بسته به رنجیرت!

حضرت امام موسى بن جعفر (علیه السلام)، معروف به کاظم و باب الحوائج و عبد صالح در روز یکشنبه ۷ صفر سال ۱۲۸ قمرى در روستاى « ابواء» ، دهى در بین مکّه و مدینه، متولّد گردید.
نام مادر آن حضرت، حمیده است. آن حضرت در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ قمرى، در زندان هارون الرّشید عبّاسى در بغداد، در ۵۵ سالگى به دستور هارون مسموم گردید و به شهادت رسید. مرقد شریفش در کاظمین، نزدیک بغداد، زیارتگاه شیفتگان حضرتش مىباشد.

شیوه مبارزه امام موسی کاظم (علیه السلام)
در دوران امامت پیـشواى هفتم (ع) بجز بیت امامت، از سوى دستگاه خلافت عباسى نیز گاهى با بعـضى جناحهاى فکرى مثل ملحدان و زندیقیان مبارزه مى شد. این مبارزه در دوران خلافت مهدى و هادى عبـاسى ابعاد گسترده ترى یافت و گروه زیادى به اتهام الحاد و زندقه گرایى به قتل رسیده یا به زندان افکنده شدند. .

لیکـن مبـارزه موسى بن جعـفر با منحرفان، هم در روش با مبارزه خلفا تفاوت داشت و هم در انگـیزه و هدف. هدف اساسى خلفا از مبـارزه با ملحدان صرفا سیاسى بود و در راستاى سیاستهاى حکومتى آنان قرار داشت؛ از این رو، بسیارى از افراد که از سوى حکمرانان به کفر و زندقه متّهم مى شدند در واقع زندیق نبودند؛ ولى از آنجا که وجودشان خطرى براى دستگاه خلافت به شمار مى آمد متهم به الحاد شده به قتل مى رسیدند و یا زندانى مى گشتند.

امام کاظم (ع) که هدف اساسى اشاز رویارویى با باندها و مکاتب انحرافى هدایت افراد فریب خورده بود، با منـطق و حجـّت قوى و دلائل روشن به (جدال احسـن) با آنان مى پرداخت و عقاید و مکتبشان را مردود مى شمرد. در نتیجه، اثر این نوع مبـارزات بنـیادى و روشنـگریهاى فکرى در جامعه و بیدارى افکار توده هاى مردم به مراتب بیـشتـر از آثار تلاشهـاى دستـگاه خلافت در این ارتبـاط بود، و اصولا این دو روش قابل مقایسه با یکدیگر نیستند؛ چه آنکه یکى اثر تخریبى داشت و دیگرى اثر سازندگى و روشنگرى و هدایت.

زندان و شهادت

هارون الرشیـد برغم آنکـه در اثر زیرکى خاص خود و توسل به نیـرنگ و نفاق وفراهم شدن سایر شرایط، در عرصه سیاست آن روز چهره موفق وعنـصر سیاستمدارى به شمار مى رفت، در جبهه مبارزه باخط امامت، با همه تلاشى که براى پیـروزى بر آن کرد، با ناکامى روبه رو شد و سرانجام به این نتیجه رسید، تا زمانى که رهبرى این جبهه را از بین نبرد همه تلاشهاى اوبى ثمر خواهد بود.

هارون در طول مدت حکومت خود، بارها موسى بن جعفر (ع) را به مرکز خلافت احضار کرد و حتى به زندان افکـند ولى هربار حادثه اى پیش مى آمد که منجر به آزادى آن حضرت مى شد. وى حتـى وقتـى دید ماءموران به هنـگام رویارویى با امام (ع) براى کشـتن او با مشـکل مواجه هستند و هیبت وعظمت امام (ع) مانع از انجام ماءموریت ایشان مى شود، دستور داد مجسمه اى از چوب شبـیه امام کاظم (ع) ساختند و چون جلاّ دان مست مى شدند آنان را ماءمور مى کرد با شمـشیـر بر آن مجـسمه یورش برند و این کار را مدتها تمرین مى کردند تا آمادگى لازم را براى انجام ماءموریت اصلى پیدا کنند.

دستور قتل امام (ع)
با انتـشار خبـر زندانى شدن امام (ع) موجى از خشم ونفرت بر ضد دستگاه خلافت بویژه از ناحیه شیعیان ایجاد شد ومردم در همه جا از آن سخن مى گفتند.
هارون، شرایط را خطرناک دید؛ از این رو براى آنکه پرونده زندگى امام (ع) را براى همیشه ببـندد و این خطـر را از سر راه خود بردارد، طى نامه اى محرمانه، عیسى را ماءمور کرد آن حضرت را به قتل برساند.

شهادت امام کاظم (ع)
امام کاظم (ع) درآخرین مرحله از انتقال خود از زندانى به زندانى دیگر، طبق دستور هارون به زندان (سندى بن شاهک) منتقل شد. سندى امام (ع) را در خانه اى در بغداد زندانى کرد وغلام خود (بشـّار) را که از سرسخـت ترین دشمـنان اهل بیت (ع) بود بر آن بزرگوار گمارد و از اِعمال هرگونه فشار و آزارى نسبت به او دریغ نورزید. و سرانجام با چند عدد خرماى زهرآلود، فرزند پیـامبـر (ص) را مسـموم ساخت و آن حضـرت پس از چنـد سال گرفتـارى در زندانهـاى مخـتلف. و تحـمل رنج و آزار فراوان، در ۲۵ رجب، سال ۱۸۳ هجرى قمرى در زندان سندى بن شاهک به شهـادت رسیـد و پیـکر مطـهرش در مقـابر قریش، در نزدیکى بغداد به خاک سپرده شد. .

دو روایت از امام کاظم (ع)

ارزیابى عملکرد روزانه
(لَیْسَ مِنّا مَنْ لَمْ یُحاسِبْ نَفْسَهُ فى کُلِّ یَوْمً فَاِنْ عَمِلَ حَسَناً اسْتَزادَ اللّهَ وَ اِنْ عَمِلَ
سَیِّئاً اسْتَغْفَرَاللّهَ مِنْهُ وَ تابَ اِلَیْهِ). (کافى، ج ۲، ص 453)

از ما نیـست (با ما رابطه و پیوندى ندارد) کسى که در هر روز خود را محاسبه نکند؛ تا اگر عمـل نیـکى انجـام داده است از خداوند طلب افزونى بکـند و چنـانچـه مرتکـب عمـل ناروایى شده (روى به درگاه خدا آورده) از کرده خود استـغفـار کنـد و به سوى خدا بازگردد.

سالروز رحلت جانسوز باب الحوائج بر همه رهروان راهش تسلیت باد.

روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان شهرستان فردیس