شبکه بهداشت و درمان فردیس

در اینجا راهکارهای ضروری برای خودمراقبتی پس از پایان شرایط جنگی ارائه می‌شود: 

۱. مدیریت سلامت روانی- پذیرش احساسات: ترس، خشم یا بی‌حسی تا مدتی طبیعی است. این احساسات را سرکوب نکنید.- تنفس عمیق: هنگام استرس شدید یا حملات اضطرابی، تنفس دیافراگمی (۴ ثانیه دم، ۶ ثانیه بازدم) به آرام‌سازی سیستم عصبی کمک می‌کند.- قطع اخبار منفی: دریافت مداوم اخبار جنگ و اتفاقات ناگوار اضطراب را تشدید می‌کند. فقط در بازه‌های مشخص، پیگیر خبرهای معتبر باشید. 

۲. رعایت الگوی زندگی سالمسعی کنید تا حد امکان الگوی عادی زندگی را حفظ نمایید؛ یعنی سه محور اصلی: غذای سالم، خواب مناسب، فعالیت بدنی- به اندازه کافی آب بنوشید - از غذاهای پرچرب و فست‌فود بپرهیزید - حواستان به نظم خواب باشد - اگر ورزش می‌کنید، ادامه دهید. در غیر این صورت، سعی کنید زمان آن را بیشتر کنید - به طبیعت و فضای سبز (پارک، جنگل...) بروید

 ۳. دوری از محرک‌های اضطراب‌آور- از گفتگو با افرادی که صحبت با آنان اضطراب و ناامیدی شما را بیشتر می‌کند، دوری کنید - از کانال‌ها و گروه‌هایی که اخبار بد و نگران‌کننده پخش می‌کنند، خارج شوید - اگر یک رفتار، شبکه، برنامه یا حتی جمله‌ای اضطراب شما را تشدید می‌کند، از آن پرهیز نمایید

 ۴. حفظ ارتباطات انسانی- در یک فضای مناسب و غیرقضاوت‌گرانه، با خانواده و دوستان درباره ترس‌ها و نگرانی‌ها صحبت کنید - کمک کردن به دیگران با اقدامات ساده، حس معنا و کنترل را تقویت می‌کند

 ۵. تمرکز بر لحظه حال- فکر کردن به احتمالات ناخوشایند آینده اضطراب را افزایش می‌دهد - روی "اکنون" زندگی کنید. به تنفس خود یا صدای اطراف توجه نمایید - هنگام انجام هر کار، دقت کنید اعضای بدنتان چه می‌کنند - حتی انجام کارهای کوچک مانند مرتب کردن وسایل، خواندن دعا... حس نظم را حفظ می‌کند

 ۶. استفاده از منابع معنوی- دعا و مراقبه برای بسیاری منبع آرامش است - یادآوری دلایل مقاومت (خانواده، وطن، کرامت انسانی) به تحمل لحظات سخت کمک می‌کند

 ۷. کمک‌خواهی حرفه‌ای- از خدمات مشاوره تلفنی یا آنلاین (مانند خطوط بحران 123، 1480، 4030 برای حمایت روانی استفاده نمایید - پیوستن به گروه‌های حمایتی مردمی که تجربه مشابه دارند، کمک‌کننده است نکته پایانیامید و حفظ انسانیت در لحظات پس از جنگ، تنها راه بقا نیست؛ بلکه اصل زندگی است. به یاد داشته باشید: کمک خواستن نشانه ضعف نیست. هر واکنشی مانند گریه، لرزش، بی‌حسی... طبیعی است. اگر با وجود اجرای روش‌های بالا همچنان احساس استرس شدید دارید، به مراکز خدمات جامع سلامت مراجعه کرده و از خدمات روانشناسان بهره‌مند شوید.