شبکه بهداشت و درمان فردیس

دکتر زندی‌فر افزود: اضطراب جدایی معمولاً بین هفته اول تا یک ماه نخست مدرسه به تدریج کاهش می‌یابد، اما در صورتی که علائم با شدت بالا ادامه پیدا کند، بر عملکرد تحصیلی و اجتماعی کودک تأثیر بگذارد و با نشانه‌های جسمی مانند دل‌درد، سردرد، تهوع صبحگاهی یا کابوس‌های شبانه همراه باشد، والدین باید با یک متخصص روانپزشکی کودک یا روان‌شناس مشورت کنند. این عضو هیأت علمی بر اهمیت نقش والدین در مدیریت این شرایط تأکید کرد و توضیح داد: کودکان به شدت احساسات والدین را درک می‌کنند، بنابراین ضروری است والدین ابتدا اضطراب خود را کنترل کنند. خداحافظی باید محکم، دوستانه و کوتاه باشد و از دزدکی رفتن یا طولانی کردن خداحافظی پرهیز شود. ایجاد یک رفتار ثابت برای خداحافظی، مانند یک بوسه خاص یا جمله‌ای ثابت، به کودک اطمینان می‌دهد که والدین همیشه بازمی‌گردند. وی همچنین اعتماد به معلم و محیط مدرسه را بسیار مهم دانست و گفت: به کودک بگویید معلم مانند یک مادر دوم است که در غیاب شما از او مراقبت خواهد کرد. گذاشتن وسیله‌ای کوچک در کیف کودک که یادآور خانه باشد، نیز می‌تواند به او آرامش دهد. دکتر زندی‌فر با تأکید بر اینکه تهدید، تنبیه یا مسخره کردن کودک به دلیل ترس از مدرسه رفتن کاملاً نادرست است، خاطرنشان کرد: این رفتارها تنها اضطراب کودک را تشدید می‌کند. والدین باید احساسات کودک را بپذیرند و با اطمینان‌بخشی به او کمک کنند تا این مرحله رشدی را پشت سر بگذارد.